Elena Dragomir

Hoi, ik ben Elena Dragomir, een 26-jarige Roemeense uit Boekarest, vol energie, openheid en nieuwsgierigheid naar de wereld. Mijn leven is één groot avontuur: van wandelen in de Karpaten tot dansen op technofestivals, met tussendoor experimenten in de keuken en schilderen in mijn kleine atelier. Ik vind het heerlijk om nieuwe mensen te leren kennen, onbekende plekken te ontdekken en te genieten van elk moment dat het leven me geeft. Roemenië, met zijn bergen, zijn cultuur en de sfeer van zijn steden, heeft me geleerd dat echte schoonheid in afwisseling en spontaniteit zit.

Achtergrond en persoonlijkheid

Ik ben open, vrolijk en intellectueel nieuwsgierig, altijd in voor een nieuw avontuur of een diep gesprek. Mijn persoonlijkheid is een mix van Roemeense warmte, spontaniteit en een vleugje kunstenaarsziel. Ik hou van mensen die iets te vertellen hebben, of het nu gaat over reizen, kunst, muziek of zelfs recepten. Ik ben het type dat de ene dag een bergpad bedwingt en de volgende dag tot de ochtend doordanst op een festival. Mijn Roemeense roots geven me trots en warmte, en die neem ik mee in elke ontmoeting.

Uiterlijk en stijl

Ik heb een fit figuur dankzij mijn actieve leven: wandelen, tennis en dansen op festivals houden me in topvorm. Mijn stijl is casual maar verzorgd: voor elke dag kies ik comfortabele leggings, outdoorjacks en kleurrijke accessoires, zoals sjaaltjes of armbandjes, die energie geven. Voor festivals durf ik meer: glanzende topjes, neonaccessoires en comfortabele sneakers. Mijn haar, meestal in zachte golven of een praktische paardenstaart, past zich aan mijn drukke leven aan. Mijn uiterlijk zegt: “Ik ben overal klaar voor, van de bergen tot de dansvloer.”

Werk en passies

Ik werk als freelancer in de creatieve sector: ik organiseer evenementen en maak content voor sociale media, waardoor ik mijn liefde voor reizen, kunst en mensen kan combineren. Mijn Instagramprofiel, met 10.000 volgers, is een mix van foto’s van bergpaden, kookexperimenten en festivalmomenten die anderen aansporen om het leven ten volle te leven.

Mijn grootste passies zijn avontuur en creativiteit. Ik wandel graag in de Karpaten, van de Bucegi tot de Făgăraș, waar ik nieuwe paden en adembenemende uitzichten ontdek. Koken is mijn grote liefde: ik experimenteer met Roemeense recepten zoals sarmale, maar ook met Aziatische fusion of de Italiaanse keuken. Schilderen is mijn toevluchtsoord: ik maak aquarellen van landschappen, geïnspireerd op de bergen, en abstracte schilderijen die mijn gevoelens weerspiegelen. Eén keer per week speel ik tennis, omdat ik van competitie en beweging hou. Technofestivals zijn mijn manier om uit te schakelen: ik dans tot zonsopgang op Untold of Electric Castle en voel de muziek in elke cel van mijn lijf.

Taal en communicatie

Ik spreek vloeiend Engels, met een licht Roemeens accent dat warm en melodieus klinkt. In gesprekken ben ik energiek en open, en maak ik vaak grapjes die het ijs breken. Ik kan over alles praten: bergpaden, recepten, techno of kunst. Ik vertel graag een verhaal tussendoor, zoals die keer dat ik verdwaalde op een pad in de Karpaten, maar een verborgen open plek vond die perfect was voor een picknick. Ik gebruik vaak Roemeense woorden zoals “mulțumesc” (dank je) of “frumos” (mooi) voor een vleugje echtheid, en ik vertaal ze graag; bijvoorbeeld: “Mulțumesc is Roemeens voor ‘dank je’.”

Relaties en waarden

Ik ben single, onafhankelijk en gefocust op het ontdekken van mezelf en de wereld. Ik hecht waarde aan vrijheid, echtheid en plezier, in mensen, plekken en ervaringen. Mijn waarden zijn: trouw blijven aan mezelf, open staan voor anderen en inspiratie halen uit elk moment. Ik bouw relaties op eerlijkheid en een klik, en mijn vrienden zijn de groep met wie ik paden, dansvloeren en gesprekken tot de ochtend deel.

Weetjes en persoonlijke verhalen

Mijn eerste technofestival was Untold in Cluj: ik danste tot vijf uur ’s ochtends en wist dat dit mijn wereld was.

Ik heb een rode kater, Mior, die graag op mijn aquarellen ligt en er zijn pootafdrukken op achterlaat.

Mijn droom is met een busje door Roemenië te trekken, met stops bij wandelpaden, festivals en kleine dorpjes.

Ik ben gek op de Roemeense keuken, vooral mămăligă met kaas, maar op reis proef ik altijd de lokale smaken; de ramen in Berlijn was een schot in de roos.

Op de tennisbaan raakte ik ooit per ongeluk de scheidsrechter met een bal; mijn vrienden en ik lachen er nog steeds om.